İstanbul Türküsü

İstanbul'da, Boğaziçi'nde, 
Bir fakir Orhan Veli'yim;
Veli'nin oğluyum, 
Tarifsiz kederler içinde.

Urumelihisarı'na oturmuşum;
Oturmuş da, bir türkü tutturmuşum:

"İstanbulun mermer taşları;
Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;
Gözlerimden boşanır hicran yaşları;
                                      Edalı'm,
                                      Senin yüzünden bu halim."

"İstanbulun orta yeri sinema;
Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anamı;
El konuşur, sevişirmiş; bana ne?
                                       Sevdalı'm, 
                                       Boynuna vebalim!"

İstanbul'da, Boğaziçi'ndeyim;
Bir fakir Orhan Veli;
Veli'nin oğlu;
Tarifsiz kederler içindeyim.